Memy #Recykling

13 memów

Dwie osoby rozmawiają na ulicy, jedna trzyma torbę z pieniędzmi, druga z butelkami.
Transkrypcja

Na górze zdjęcie z 1971 roku, na dole z 2026 roku. W 1971 mężczyzna w białym mundurze trzyma torbę z pieniędzmi, a kobieta w kolorowej sukience uśmiecha się. W 2026 roku ta sama para, mężczyzna trzyma torbę z plastikowymi butelkami, co ilustruje zmiany w społeczeństwie i ekologii.

255
Mężczyzna stoi obok wielkiego worka pełnego butelek przy zepsutym recyklomacie.
Transkrypcja

Tekst na memie: „Kiedy w końcu zebrałeś się, żeby oddać te wszystkie butelki...”, a na recyklomacie wisi kartka „AWARIA. NIE PRZYJMUJE”. Mem dotyczy złośliwości rzeczy martwych – gdy w końcu decydujemy się na recykling, automat akurat się psuje.

183
Mem z Willemem Dafoe w dwóch wersjach: radosnym nad wodą i ponurym latarnikiem.
Transkrypcja

Tekst: „Ja kiedy myślałem, że recykling uratuje planetę” (Willem Dafoe w błękitnym ubraniu) oraz „Ja, kiedy się dowiedziałem, że korporacje wymyśliły recykling, żeby zrzucić odpowiedzialność na zwykłych ludzi...” (Willem Dafoe jako zmęczony życiem latarnik). Żart dotyczy rozczarowania ekologią.

126
Taśmprodukcyjna w hucie szkła z rozżarzonymi butelkami
Transkrypcja

Transkrypcja tekstu: Szkło można poddawać recyklingowi w nieskończoność, bez obawy o jego osłabienie lub zabrudzenie. Oznacza to, że większość szkła, jakie kiedykolwiek wyprodukowano, nadal nadaje się do przetopienia i ponownego, idealnego wykorzystania. Mem dotyczy ekologii i wiecznej natury materiałów szklanych.

301
Transkrypcja

Widok na wnętrze industrialnego urządzenia rozdrabniającego, w którym widoczny jest sypki materiał organiczny. Mem nawiązuje w humorystyczny sposób do monotonnej pracy lub przetwarzania odpadów w zakładzie produkcyjnym.

60
Porównanie dwóch zdjęć Willema Dafoe: z filmu Z ust do ust i z Latarnika.
Transkrypcja

Mem z Willemem Dafoe. Po lewej zadowolony aktor z napisem: "Ja kiedy myślałem, że recykling uratuje planetę". Po prawej ponury latarnik: "Ja, kiedy się dowiedziałem, że korporacje wymyśliły recykling, żeby zrzucić odpowiedzialność na zwykłych ludzi (...) i teraz mam plastik w mózgu". Żart obnaża iluzję ekologii korporacyjnej.

77